فناوری اینترنت اشیا امکان اتصال تجهیزات خانه هوشمند مانند آیفون تصویری هوشمند، لامپ هوشمند، قفل هوشمند، دوربینهای امنیتی، ترموستات هوشمند و دیگر لوازم را فراهم میکند؛ اما تنها اتصال تجهیزات به یکدیگر، برای عملکرد خانه هوشمند کافی نیست و به مکانیزمی برای کنترل این تجهیزات نیاز داریم. گاهی با استفاده از گوشی هوشمند و یک برنامه میتوانیم برخی از تجهیزات را به طور مستقل کنترل کنیم اما زمانی که تجهیزات متعددی را در اختیار داشته باشیم، نصب برنامههای مختلف میتواند دشوار باشد.
هاب خانه هوشمند به عنوان مرکز کنترل تجهیزات خانه هوشمند عمل میکند و امکانات مختلفی را در اختیار ما قرار میدهد تا بتوانیم به سادگی تمامی تجهیزات را در یک پلتفرم متمرکز کنترل کنیم. برای آشنایی با هاب هوشمند و مزایا و معایب این فناوری، در این مقاله شرکت هوشمند سازی فریتز را همراهی کنید.
اگر خانه هوشمند را با بدن انسان مقایسه کنیم، میتوانیم هاب مرکزی هوشمند را مرکز شبکه عصبی سیستم اتوماسیون خانه بدانیم که تمامی تجهیزات هوشمند را به یکدیگر متصل میکند. به عبارت دیگر، هاب خانه هوشمند به سیستم سختافزاری یا نرمافزاری گفته میشود که تجهیزات مختلف را در سیستم اتوماسیون به یکدیگر متصل کرده و ارتباط بین این تجهیزات را نیز کنترل میکند.

اسمارت هاب که از عنوان پل خانه هوشمند نیز برای اشاره به آن استفاده میشود، امکان اتصال تجهیزاتی که از پروتکلهای مختلف استفاده میکنند را فراهم میکند. تجهیزات هوشمند از پروتکلهای وایرلس مختلفی شامل Zigbee، Bluetooth و Z-Wave برای ارتباط با یکدیگر استفاده میکنند و این پروتکلها زبان مشترک بین این تجهیزات محسوب میشود؛ بنابراین تجهیزاتی که از پروتکلهای متفاوتی استفاده میکنند را نمیتوانیم به طور مستقیم به یکدیگر متصل کنیم.
بیشتر بخوانید: کاربرد سیستم BMS ساختمان (سیستم خانه هوشمند BMS)
برای مثال، اگر با استفاده از گوشی موبایل قصد کنترل یکی از لامپهای هوشمند را داشته باشیم که از پروتکل زیگبی برای برقراری ارتباط استفاده میکند، میتوانیم از هاب هوشمند استفاده کنیم. در این مثال، لامپ هوشمند و گوشی موبایل از پروتکلهای متفاوتی استفاده میکنند و هاب نقش مترجم بین این دو را بازی میکند؛ یعنی دادهها را به زبان قابل فهم برای گوشی و لامپ تبدیل میکند تا امکان کنترل لامپ از طریق گوشی فراهم شود.
بسیاری از تجهیزات هوشمند به همراه هاب اختصاصی به فروش میرسند اما غالبا امکان یکپارچهسازی سایر تجهیزات خانه هوشمند را ندارند. برای مثال، اگر سنسور دود وقوع آتشسوزی در خانه را تشخیص دهد، شاید هاب اختصاصی امکان برقراری ارتباط و باز کردن قفل دیجیتال هوشمند برای خروج سریع یا تسهیل دسترسی آتشنشانها را نداشته باشد. در چنین شرایطی، با استفاده از هاب مرکزی میتوانیم تمامی تجهیزات خانه هوشمند را تحت یک پلتفرم متمرکز کنترل کنیم.