Categories
Tags
Archives
فروآلیاژ
-
آلیاژهای آهن وجود دارد که به عنوان افزودنی به فلزات مذاب و فولادها اضافه می شود تا تغییرات مورد نظر در خواص آنها ایجاد شود.
از این مواد در صنایع ریخته گری و فولادسازی استفاده می شود.
یکی از معروف ترین و پرکاربردترین فروآلیاژها فروسیلیس است.
استفاده گسترده از این آمیزان برای اهداف اکسیژن زدایی در فولادها و گرافیت سازی در تولید آهن های گرافیتی و همچنین در تولید فولادهای زنگ نزن و نسوز باعث شده است که این محصول به یکی از پرمصرف ترین فروآلیاژها در سطح بین المللی تبدیل شود.
تاریخچه تولید فروآلیاژ:
به طور کلی فروآلیاژها که فلز سیلیکون و فروسیلیس نیز هستند از نظر روش تولید قبل از سال 1900 میلادی در این دسته طبقه بندی می شوند مانند ذوب سنگ آهن یا سنگ منگنز آهنی در کوره های گرافیتی و در کوره های خاکی با کک و سایر مواد احیا کننده ساخته شد.
محصولات تولید شده طبق این روش فقط در موارد محدودی از نظر کیفیت دارای ارزش صنعتی بودند.
با این روش فروآلیاژهایی با نقطه ذوب بالا به دلیل اینکه به دمای مناسب نمی رسیدند محصولات غیریکنواخت تولید می کردند.تا سال 1920 آهن خام فقط در کوره بلند تولید می شد. بنابراین در کوره بلند به جای شارژ سنگ آهن خالص، سنگ آهن حاوی منگنز، کروم یا تیتانیومبرای تولید فروآلیاژ شارژ می شد و این محصولات از کیفیت بسیار پایینی برخوردار بودند.
کوره های تولید فروآلیاژ
با ساخت ژنراتورها و ایجاد صنایع تولید برق، تاریخچه تولید فروآلیاژ تکامل زیادی پیدا کرد و بعدها فروآلیاژها از جمله فلز سیلیکون و فروسیلیس به تولید صنعتی رسیدند.
به این ترتیب استفاده از کوره های قوس الکتریکی برای تولید فروسیلیکون و فلز سیلیکون به عنوان بهترین روش تا به امروز شناخته شده است.
کوره قوس زیر آب بهترین گزینه برای تولید بسیاری از فروآلیاژها است.
